Het notariaat loopt 20 km door Brussel voor het goede doel

Niet te koud, niet te warm en veel zuurstof in de lucht. Over één ding zijn de deelnemers aan de 36ste editie van de 20 km door Brussel het eens: de weersomstandigheden waren perfect! De ambiance tijdens en na de wedstrijd al evenzeer! Honderdtwintig lopers haalden voor het notariaat de finish en zetten mooie tijden neer. Daarmee zamelden ze geld in voor ‘Welzijnszorg’ en ‘Vivre Ensemble’.

Katrin Roggeman en Damien Hisette

Notaris Katrin Roggeman stráált wanneer ze binnenkomt. ‘Fantastisch!’, antwoordt ze op de vraag hoe het gegaan is. Ze heeft haar tijd kunnen verbeteren tot 1u56’ tijdens deze zevende deelname. Als triatleet loopt ze gemiddeld dertig kilometer per week en is lopen pure ontspanning voor haar. ‘Twee keer per week gaan we zelfs met een vijftal collega’s onder de middag joggen. Een toertje van vijf kilometer en we kunnen weer opgeladen aan de namiddag beginnen!’ Ook collega en associé Damien Hisette moet toegeven dat hij ervan genoten heeft. ‘Nu vind ik wel dat er fijnere stedenlopen bestaan, met minder volk en meer natuur, maar het was een goede editie’, zegt Damien. ‘Ik doe echt mee voor de groep, voor het personeel en de vennoten.’ Met zijn tijd van 1u46’ is hij tevreden. ‘Ik had niet echt getraind en had ook geen doel. Dat maakt het alleen maar beter’, lacht hij.

Kurt Geysels

Barcelona, Stockholm, Kaapstad, New York, Berlijn … geen stad is te ver voor notaris Kurt Geysels om zijn loopschoenen aan te trekken. Maar vandaag is hij in Brussel, waar hij al voor de tweeëntwintigste keer meedoet aan de 20 km. Al jaren zet hij ongeveer dezelfde tijd neer. Vandaag klokt hij af op 1u37’. Notaris Geysels, die ook aan triatlon doet, is volgens zichzelf, ‘niet te genieten’ wanneer hij niet kan trainen. ‘Ik train twee à drie keer per week, zo’n vijftien kilometer. Die trainingen liggen vast in mijn agenda. De medewerker die daaraan durft te raken, moet volgende keer meelopen’, lacht Kurt. ‘Lopen is voor mij geen inspanning, het is pure ontspanning. Ik zie het ook als een manier om aan mijn geestelijke gezondheid te werken. Ik probeer die positieve energie trouwens over te brengen naar mijn kantoor. Ik stimuleer mijn medewerkers om zoveel mogelijk met de fiets te komen werken. Op 1 september van dit jaar gaan we zelfs op kantooruitstap naar de Zwintriatlon in Knokke waar mijn boekhoudster en ik aan deelnemen. De andere medewerkers komen supporteren. Ideaal voor de teamspirit!’

(vrnl) Géry van der Elst, Thomas, Vincent, Bertrand

Notaris Géry van der Elst is trots en jaloers tegelijk op zijn twee zonen, Bertrand en Thomas en hun neef Vincent Pirenne. Trots want deze jonge sportievelingen, die niet aan hun proefstuk toe zijn, zetten mooie tijden neer.  De jongste van de bende, Thomas (17 jaar) doet al voor de zesde keer mee. Ondanks pijn in de bovenbenen had hij maar 1u41’ nodig om de twintig kilometer af te leggen. Zijn drie jaar oudere broer Bertrand loopt voor de zevende keer mee en deed er 1u35’ over. Voor Vincent is het de vierde keer dat hij deelneemt in een tijd van 1u24’. Alle drie zijn ze erg tevreden met hun prestatie. Ze zijn zelfs niet moe! ‘Ik had er best nog vijf kilometer kunnen bijdoen’, lacht Bertrand.  Geen deelname voor notaris van der Elst dit jaar? ‘Nee, nee!’, zegt Géry. ‘In het verleden heb ik twee keer meegedaan. Mijn zonen hadden me uitgedaagd want ze geloofden niet dat ik twintig kilometer kon lopen. Ik heb er toen 02u02’ en 02u12’ over gedaan. Maar nu heb ik pijn aan mijn knieën en sta ik als coach langs de kant. Met toch een tikkeltje jaloezie in het hart (lacht).’

Alexander Mourisse

Alexander Mourisse is de tel kwijt. Hij gokt dat hij voor de zestiende keer meedoet aan de 20 km door Brussel. Normaal loopt hij samen met zijn twee broers Stephan en Carl, maar die konden vandaag omwille van blessures niet aanwezig zijn. ‘Jammer, want het is een leuke gelegenheid om elkaar te zien’. En wie is dan de beste loper van de drie? ‘Nu zij er niet bij zijn, ben ik dat!’, lacht Alexander breed. Met een tijd van 1u41’ blijft hij een minuutje boven zijn vooropgestelde doel. ‘Nochtans was het een goede editie, met perfecte omstandigheden. Volgend jaar probeer ik het opnieuw!’

Benoit Ricker
Benoit Ricker

Notaris Benoit Ricker blijft net onder de twee uur tijdens deze zevende deelname. Hij heeft ooit al stukken beter gelopen, maar gezien zijn povere voorbereiding dit jaar is hij best tevreden. ‘Ik loop maximum één keer per week. Dat kun je geen echte training noemen hé’, lacht hij. Er wacht hem dit jaar anders nog een serieuze uitdaging. Samen met drie andere collega’s uit het notariaat neemt hij eind augustus deel aan de Oxfam Trailwalker. Als team zullen zij elk 100 km op dertig uur tijd wandelen in de Hoge Venen. ‘Toen ze mij vroegen of ik wou meedoen, heb ik onmiddellijk ‘ja’ gezegd’, vertelt Benoit. ‘Sporten is goed. Maar als je dat nog eens kunt koppelen aan een goed doel, dan is dat nog beter. Ik heb het geluk een goede job te hebben. Daar ben ik zeer dankbaar voor. Deelnemen aan de Oxfam Trailwalker is mijn manier om iets terug te doen voor anderen die het minder hebben.’

Door de VLN verkozen tot sportiefste notaris van het jaar, kon notaris Catherine De Moor vandaag niet ontbreken. Samen met haar man notaris Hugo Tack, dochter Valérie en schoonzoon vormt ze waarschijnlijk ook de sportiefste familie van het notariaat. Al voor de zeventiende keer doet ze mee. Vandaag had ze 1u40’ nodig om de 20 km af te ronden. Een tijd waar ze heel tevreden mee is. ‘De eerste tien kilometer blijven het moeilijkst’, vertelt ze. ‘De grote drukte en de tunnels vragen veel concentratie en je moet goed nadenken. Niet te rap starten, nog wat krachten bewaren voor de Tervurenlaan… . Ik heb veel aanmoediging gekregen vanuit het publiek. Dat is altijd plezant. Want hoe graag ik ook loop, lopen blijft voor mij een haat/liefde verhouding,’ lacht ze. Dochter Valérie Tack vindt net de laatste kilometers de zwaarste. Het is haar tweede deelname aan de 20 km door Brussel en ze heeft een minuut sneller gelopen dan vorig jaar: 1u46’. ‘Ik ben wel tevreden,’ zegt Valérie. ‘Ik heb net meegedaan aan het examen en daardoor heb ik zeer onregelmatig getraind. Ik weet dat voor veel mensen lopen ontspannend is, maar twee weken voor het examen kwam ik echt niet meer aan lopen toe. Lopen is voor mij een inspanning, maar het gevoel nadien maakt veel goed (lacht).’

Valérie Tack met mama Catherine De Moor
Valérie Tack met mama Catherine De Moor


Tekst: Bo Bogaert – Foto’s: Emmanuel Crooÿ

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s