“Je moet geregeld tijd maken om alles eens in vraag te stellen”

Het is alsof hij zelf niet beseft wat een geweldig parcours hij tot nu toe heeft afgelegd. Carol Bohyn vertelt me heel bescheiden zijn verhaal. Moeiteloos door de studies gefietst, van de eerste keer door het notarieel examen, sinds december 2013 benoemd tot notaris en vanaf 1 januari 2014 geassocieerd met zijn vader Patrice. Vastberadenheid en discipline hebben hem al zover gebracht. En hij is nog maar net begonnen.

‘Als kleine jongen luisterde ik ’s avonds altijd geboeid naar de enthousiaste verhalen van mijn vader. Hij sprak dan vol passie over zijn dag. Maar het was pas toen ik in de lagere school een spreekbeurt moest geven over het beroep van mijn vader en hem vroeg ‘Papa, wat doe jij nu eigenlijk echt?’, dat ik voor het eerst besefte wat het beroep inhield.

Na het middelbaar heb ik even getwijfeld om ingenieur te worden. Wiskunde was mijn beste vak en mijn opa, met wie ik een goed band had, was ook ingenieur. Toch koos ik voor rechten, maar nog steeds zonder het volle bewustzijn om notaris te worden. Ik dacht: ik ga notariaat studeren, dat is nooit een verloren vak. Stel dat het notariaat niet bevalt, dan kan ik nog alle richtingen uit. Maar wij hadden een zeer toffe groep die goed aan elkaar hing. Ook dankzij professor Luc Weyts, die zorgde voor een supergoede sfeer. Pas in het laatste jaar notariaat, mede dankzij de stage, was er opeens de passie en de bewuste keuze voor het beroep.’

Foutloos parcours
‘Na mijn studiestage bij Hollanders de Ouderaen & Roberti de Winghe moest ik kiezen: ofwel mijn effectieve stage ergens anders beginnen ofwel op het kantoor van mijn vader. Mijn vader had op dat moment een jurist nodig en toen heb ik beslist om ineens naar hier te komen en te zien hoe het is om met mijn vader samen te werken.’

En hoe bevalt dat?
‘Als stagiair is dat natuurlijk anders dan als associé. Als stagiair werk je vaak uit wat de notaris heeft besproken en beslist. Nu als associé kan ik meer mijn eigen mening geven. Mijn vader vertrouwt mij voor 200%. Voor moeilijke juridische kwesties haalt hij me er altijd bij. Naar aanloop van het examen en zeker na het examen was mijn juridische kennis zeer uitgebreid en diepgaand.

Tijdens die drie jaar stage heb ik kennis gemaakt met alle mogelijke aspecten van een notariaat. Dus niet alleen op het vlak van dossiers, maar vooral wat kantoormanagement betreft: boekhouding en financiën, personeelsbeleid, dagdagelijkse leiding …’

Ligt je dat, het managen van een kantoor?
‘Ja zeker. Ik doe dat minstens even graag als het juridische aspect. Ervoor zorgen dat op het einde van het jaar het bedrijf financieel gezond is. Want dat is ons kantoor uiteindelijk wel: een bedrijfje. Aanvoelen wat er beter kan. Niet alles op z’n beloop laten gaan. Alles eens in vraag stellen. Ik probeer daar toch wekelijks of maandelijks een paar uren in mijn agenda voor vrij te houden. Even nadenken over wat beter kan.’

Staat je vader open voor je suggesties?
‘Ja zeker. Hij staat open voor alternatieve werkwijzen, maar is er uiteraard ook altijd kritisch over. Hij managet het kantoor al 20 jaar en is zich er dan ook van bewust dat verandering niet per se verbetering betekent. Maar als ik even doorduw, dan lukt het wel (lacht). Maar belangrijker dan mijn vader te overtuigen, is ook het personeel te betrekken en mee te krijgen. Je kunt niet van de ene dag op de andere zomaar een systeem veranderen. De uitdaging is om iedereen ervan te overtuigen dat de verandering iedereen ten goede komt.’

Hoe reageerde het personeel toen u doorgroeide tot notaris?
‘Dat is heel natuurlijk gegaan. Iedereen verwachtte dat ook. Ik kom al heel mijn leven op het kantoor. Aangezien er weinig personeelsverloop is, kennen de meeste mij al sinds ik een kleine jongen was. In het begin vonden zij het eerder grappig. “Moeten wij nu notaris zeggen?”, vroegen ze nadat ik door het examen was (lacht). Nu zijn ze het al wat meer gewend om mij ook als notaris te zien, maar als ze spreken over ‘onzen baas’ dan bedoelen ze toch nog altijd mijn vader (lacht).’

Hebben jullie een taakverdeling?
‘Ja, toch wel. Het financiële zit nog bij mijn vader. Niet de financiële beslissingen, die nemen we samen, maar de financiële regelingen: het indienen van de driemaandelijkse staat bij de Provinciale Kamer, de besprekingen met de boekhouder. Daarnaast regelt mijn vader nog de personeelszaken, de contacten met het sociaal secretariaat, maar steeds in overleg met mij.

Ik ontferm mij vooral over de nieuwe en vaak ook de jongere cliënten. Ik zorg ook voor de opleidingen en de dossiers die nauwkeurige opvolging nodig hebben. Mijn vader delegeert meer. Dat is wat ik nog moet leren, delegeren. In het begin neem je nog alles aan, alle nieuwe dossiers, alle afspraken, tot je op het einde van de week niet meer weet wat eerst doen. Het is beter om die dingen even door te geven en nadien terug op te volgen. Dat is ook een leerproces.’

Hoe reageren mensen als je zegt dat je notaris bent?
‘Mijn vrienden plagen me ermee. Zij spotten met de clichés van de notaris. Ik ga daar niet tegenin. Integendeel, ik doe daar dan nog een schepje bovenop (lacht). Ik kan dit gerust verdragen van hen.

Cliënten die vroegen in het begin wel eens: bent u echt notaris? Maar nu is dat al beter. De manier waarop je overkomt, speelt een grote rol. De eerste dagen en weken als notaris voelde ik me wat onwennig. Ik herinner me mijn eerste kredietakte als notaris. Een kredietakte lijkt heel eenvoudig als je die als medewerker opstelt, maar het is pas als je dat met cliënten volledig overloopt en ze vragen stellen, dat je de tekst tot in detail bekijkt. Nu ben ik lang niet zo zenuwachtig meer, nu stellen mensen zich daar ook geen vragen meer bij. Het is wat je uitstraalt.

Het imago van de oude, stoffige notaris begint weg te ebben. Als ik kijk naar mijn vrienden in het notariaat, dan zie ik allemaal jonge mensen. Jonge mensen met de drive om een heleboel zaken te veranderen. Het zijn meer managers, die nadenken over de inrichting van hun kantoor, over hoe ze de organisatie en efficiëntie ervan kunnen verbeteren, over de relatie met hun personeel. Zij zijn op de hoogte van de laatste nieuwigheden op het vlak van IT. Het zijn mensen met ook nog een leven en passies buiten het notariaat.

Ik denk dat mijn generatie wel een andere perceptie heeft van het notariaat. De mensen moeten mij niet met ‘notaris’ aanspreken, ze mogen gerust ‘Carol’ of ‘meneer’ zeggen. Ik hecht totaal geen belang aan de titel. Vroeger was dat wel anders. Dan was dat meer een statussymbool.

Ook de kloof tussen de oude en jonge generatie begint, dankzij de associaties, te vervagen. De jongere notarissen motiveren hun oudere associés en de ouderen delen hun ervaring. Binnen tien jaar is er een volledig verjonging. Dat is niet alleen in het notariaat zo, maar bijvoorbeeld ook bij de huisartsen en de advocaten. Al denk ik dat het notariaat daar een stapje voor heeft dankzij de inspanningen van de federatie.’

Wat vind je de leuke kanten van het beroep?
‘Het leukste vind ik het oplossen van problemen. Dat vind ik in alle aspecten van het leven leuk. Een probleem dat onoplosbaar is, dat heb ik nog niet veel meegemaakt. Dat zou me erg ongelukkig maken. Het mooiste compliment dat cliënten mij na een gesprek kunnen geven is: “Bedankt, je hebt ons echt geholpen. Eindelijk iemand die het eens in eenvoudige taal uitlegt. Nu begrijpen we het.”

Ik stel mezelf continu in vraag. Ik vraag ook steeds aan cliënten wat ze van het advies vonden. Je moet niet denken dat je de waarheid in pacht hebt, want dat is niet zo. Je moet tegen je cliënten durven zeggen wanneer je hen met een bepaald aspect niet kunt helpen en hen adviseren waar ze wel terecht kunnen. ’

En wat zijn de minder leuke kanten?
‘De tijdsbesteding. Notaris zijn vergt enorm veel tijd van je dagelijks leven. Ik werk bijvoorbeeld elk weekend minstens een volledige dag of twee halve dagen. Maar als je gemotiveerd bent, dan heb je dat ervoor over. Zolang je maar af en toe wat tijd kunt vrij nemen is dat geen probleem.

Daarnaast verwacht iedereen ook dat je als notaris altijd beschikbaar bent. In dat kader heb ik een opleiding time management gevolgd. Erg nuttig. De meesten volgen die cursus met de ingesteldheid om méér te kunnen doen in hetzelfde aantal uren. Maar dat is niet de bedoeling. Het gaat om een betere levenskwaliteit creëren. Leren om ‘nee’ te zeggen tegen de cliënt, maar op een positieve manier.

Bij ons is de afspraak dat zowel mijn vader als ikzelf twee dagen per week tot tien of elf uur ’s avonds werken. In de praktijk werken we wel allebei nagenoeg elke avond laat door, maar het gevoel hebben dat iets niet moet, is al voldoende om je vrij te voelen. We hebben ieder ook twee halve dagen dat we geen cliënten ontvangen om aan dossiers te werken. Je moet flexibel zijn, maar je moet jezelf niet altijd wegcijferen.’

Blijft er dan nog tijd over voor ontspanning?
‘Sinds mijn vijf jaar speel ik hockey en dat is supertof! Voor de wekelijkse training maak ik me echt vrij. Of dat probeer ik alleszins zo veel mogelijk te doen. Dat heb ik nodig als uitlaatklep. De energie die zich de hele week opstapelt, moet er een keer uit. Buiten het hockeyseizoen ga ik ook met de koersfiets en met de mountainbike rijden met enkele vrienden. En ik plan om terug te gaan lopen. Ik ben graag in goede conditie, maar ik moet geen topatleet zijn. Ik wil top zijn in andere dingen. Ik wil wel altijd een uitdaging, zowel professioneel als sportief. Al staat dat laatste nu even op een laag pitje. Ik ben net notaris geworden, geassocieerd, we zijn het kantoor aan het herinrichten, samen met mijn vriendin ben ik aan het bouwen…. Dat lijkt me al genoeg uitdaging voor het moment (lacht).’


Tekst: Bo Bogaert – Foto’s: Bart Azare

There are 2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s