Het smakelijke Italiaanse hart van de Mijnstreek

 

 

Te midden van de vele Italiaanse en Turkse invloeden die Genk rijk is, bevindt zich de notarisassociatie Clercx & Böse.

Afspraak met notaris Yves Clercx in La Botte, het restaurant van de bekende njam! tv-chef Peppe Giacomazza.

Notaris Yves Clercx
Notaris Yves Clercx

ES: Notaris Clercx, waarom heeft u dit restaurant gekozen?
Yves Clercx: La Botte is het restaurant van de twee Siciliaanse broers Giacomazza. Peppe, de bekende tv-chef en zijn broer Gaspare, Italiaanse wijnkenner par excellence, hebben de fakkel van hun ouders     een 10-tal jaar geleden overgenomen. Genkse restaurants hebben dikwijls Italiaanse, Griekse, Spaanse, Slavische of Turkse  invloeden omwille van de mijngeschiedenis en de inwijking uit die streken. Dat maakte  van dit Italiaans restaurant een geschikte keuze.

ES: Wat brengt de lunch vandaag?
YC: Als voorgerecht is er huisgemaakte garganelli overgoten met een sausje van langoustines en courgettes. Het hoofdgerecht is gegrilde tonijn met een verse Siciliaanse  pesto, opgediend met aardappels in de oven of verse pasta met peterselie. Nadien, als er nog plaats over is, is er nog een kaasassortiment of taart van het huis. De koffie komt met cantucci.

ES: Bent u een ‘foodie’-notaris?
YC: Hoewel ik als kind niet echt de keukenkriebels voelde, was mijn studententijd het ideale moment om aan een culinaire passie te beginnen. In plaats van het typische studenteneten, kookte ik regelmatig zelf: bijvoorbeeld zuurkool met verschillende vleessoorten en tongrolletjes. De inspiratie van de klassieke keuken kwam van mijn moeder die de oudste was van 10 kinderen. Haar galantine, een vleesbrood van kalfs-vlees in bouillon, is een memorabel gerecht. Het recept is nog altijd strikt geheim. Zelfs ik ken er nog altijd niet de volledige inhoud van. In Limburg bestaat er ook het ‘assiette confraternelle’ (in het kader van de halfjaarlijkse algemene notarisvergaderingen) waarbij collega’s voor collega’s koken; we doen dat zo om de 5 jaar. De kookploegjes worden heel gemakkelijk ingevuld. Een ideaal moment om samen te koken

Ondertussen komt de versgemaakte pasta aan. De sterk geconcentreerde smaak van de langoustines is heerlijk.

foto 1

ES: Welke soort keuken kan u bekoren?
YC: Zowel de simpele keuken als de kunstenaarskeuken kan me wel bekoren. Je hebt langs de ene kant de vakmensen (bv. De Slagmolen in Opglabbeek) en langs de andere kant de kunstenaars zoals Sergio Herman en Kobe Desramaults. Bij Kobe ben ik helemaal in het begin wel een viertal keer gaan eten. Het was toen heel leuk. Het interieur was toen nog heel gewoon, eigenlijk net een voetbalkantine met houten kistjes als toog, fantastisch. Ook een heel schappelijke prijs (toen). In 2000 ben ik ook nog in El Bulli gaan eten. Dat was eerder een belevenis dan een culinaire ervaring. Net zoals een avant-gardetheaterstuk. Persoonlijk vind ik dat de chefs in San Sebastián (Noord-Spanje) zoals Arzak, de keuken nog smakelijker maken. San Sebastián is dan ook één van mijn favoriete foodie-bestemmingen.

De Spanjaarden zijn misschien wat koppiger omdat ze ook niet altijd de gerechten willen aanpassen aan de smaken van de klanten, zoals de Italianen dat soms wel eens doen.

ES: Is op restaurant gaan ook een sociale gebeurtenis?
YC: Mijn beste culinaire ervaring is samen met vrienden eten. Goed eten in slecht gezelschap is helemaal fout.

foto 4(2)

ES: Wat is uw lievelingsgerecht?
YC: Een spiegelei met zwarte truffel en een paar sneetjes bruin boerenbrood.

ES: Heeft u een favoriete chef?
YC: Nu we twee kindjes hebben, kan ik wat minder reizen, maar ik reis samen met mijn echtgenote graag naar culinaire bestemmingen.  Mijn favoriete chef is Michel Bras in Laguiole (Aubrac). Je kan er fantastisch mooi logeren. De kamers zijn in de heuvels gelegen, prachtig. De chef is de inspiratiebron geweest voor de nieuwe lichting Scandinaviërs: heel veel groenten, jonge verse scheutjes met elk keer een andere olie, azijn, kruiding … als dressing. Alles vers, vaak uit de ruwe heuvels rondom zijn restaurant. De eerste keer dat ik daar kwam, was in 1996. Zijn moeder maakt trouwens nog altijd ‘Aligot’, een puree van aardappelen, room en verse (streek) kaas. Die maakt ze elke dag klaar. Overheerlijk!

ES: Is er een ingrediënt dat u echt niet kan missen?
YC: Zwarte peper is een essentieel ingrediënt in mijn keuken. Zout kan ik missen, maar niet de peper. Als ik een T-bone steak maak met frietjes en bearnaisesaus, dan is een lekkere zwarte peper onontbeerlijk.

De tonijn is zacht als boter en het krokante korstje maakt het een heel lekker gerecht met een mooie textuur. De licht gezouten groentenchips geven een extra smaakpunch. Een voltreffer!

ES: Wat zijn de specialiteiten uit uw streek die u kan aanraden?
YC: Appel, stroop en honing zijn hier alom- tegenwoordig. Genk kent natuurlijk vele invloeden dus ik ga regelmatig ingrediënten zoeken bij de Italiaanse slager (venkelworstjes en gehakt voor de ragoutsaus) en de Turkse slager (lamskoteletjes en köfte). Minicourgettes en courgettebloemen vind je hier allemaal zonder problemen. Hier in Limburg heb je natuurlijk ook de boekweitpannenkoeken. En zelfs wijnen kan je hier vinden. Je moet zeker eens een witte wijn proeven van Frank Cornelis. Hun wijngaard bevindt zich op de flanken van de Etna in Sicilië. Of de Clos d’Opleeuw uit Haspengouw, een lekkere Chardonnay. ‘Stokskens’ zijn uiteraard ook heel typisch van deze regio. Opnieuw Italiaans van invloed, daar heten ze dan ‘arrosticini’. Dat zijn kleine sateetjes van varkens- of lamsvlees. Ideaal uiteraard voor op de barbecue. Die eet je gewoon met grof zout, zonder enige saus.

foto 1(3)

ES: Wat vinden uw medewerkers van uw culinaire passie?
YC: Vorig jaar heb ik met mijn medewerkers een studiereis gemaakt naar Barcelona en zijn we gaan eten bij Roca Moo, het 2de restaurant van El Celler de Can Roca. Een week nadien werd het restaurant als beste ter wereld uitgeroepen.  Dat was wel een heel leuke verrassing!

We sluiten af met een mooie pittige espresso en de bijhorende cantucci koekjes.
La Botte, Europalaan 99, 3600 Genk
http://www.labotte.be

CULINAIRE  tips  UIT  LIMBURG

 Lokaal foodie-adres:  Hanos in Hasselt: one-stop culinaire shopping

Mario’s Trattoria: ‘cucina povera’, de ragout van everzwijn is een echte aanrader.
Weg naar As 28, 3600 Genk

La Posta: ‘mama’s keuken’ , Vennestraat 185, 3600 Genk

De Slagmolen in Opglabbeek

De wekelijkse donderdagmarkt in Genk

Foto’s: Eric Sohl – Tekst: Eric Sohl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s